گوسفند زل

پراکنش: گوسفند زل ژنوتيپ منحصر به فردي داشته وتنها نژاد بي دنبه ايران مي‌باشد. اين نژاد را حدفاصل بين گوسفندان اهلي و وحشي مي‌دانند كه به جاي دنبه داراي‌دمي بصورت دنبالچه باريك متشكل از 7 مهره است كه به ندرت طول آن از 10 الي 12 سانتيمتر تجاوز مي‌نمايد. به لحاظ تنوع اقليمي منطقه و نيز سازگاري گوسفند زل با اقليمهاي كوهستاني و كوهپايه‌اي بخش زيادي ازروستائيان جنگل نشين و يا حاشيه جنگل اقدام به نگهداري از گوسفند زل مي‌نمايند. اين دام به دليل نداشتن دنبه‌وبلندي نسبي دست و پاو نيز سبك بودن وزن حيوان توانايي زيادي در راهپيمايي و پيمودن مسيرهاي مرتفع دارد.

‌ جمعيت: حدود5/2 ميليون راس است.

رنگ: از قهوه‌اي روشن تا تيره, سياه نخودي و شكري ديده مي‌شود

خصوصيات ظاهری: از نژادهاي كوچك جثه ايراني محسوب مي‌شود، محصول پوست گوسفند زل بدليل كوچكي و نازكي مرغوبيت چنداني ندارد. دنبه ندارد و به همين دليل ذخيره چربي در بين بافتها صورت مي‌گيرد كه باعث افزايش كيفيت و بازار پسندي‌آن مي‌شود . به جاي دنبه زائده دمي باريك به طول 10-15 سانتيمتر دارد  .داراي دست و پاي كشيده و بدون پشم است كه براي  راهپيمايي مناسب مي‌باشد

خصوصيات توليدی:

ميانگين وزن تولد بره ها                            5/2 كيلوگرم

ميانگين افزايش وزن تا 3 ماهگي بره ها145         گرم

ميانگين وزن بلوغ                                     35 كيلوگرم

ميانگين وزن پشم                                   6/1 كيلوگرم