تدوین طرحهای جدید در برنامه پنجساله چهارم:
1- تدوين طرح اجرايي حفظ ذخاير ژنتيكي گاو بومي كشور در جهت بهبود وضعيت اصلاح نژادي گاوبومي ،هدف اين طرح توزيع برترين ژنهاي نژادهاي گاو بومي از طريق انتخاب بهترين مولدين نر و ماده ميباشد.
در اين راستا برنامه انتخاب برترين گاوهاي نر مولد اسپرم (داشتي(نژادهاي سرابي، تالشي، نجدي، گلپايگاني، سيستاني و دشتياري انجام گرفت. كه در اين ميان نژادهاي سيستاني و دشتياري بدليل عدم وجود تعداد ركوردهاي كافي از سطح گلههاي روستايي كه ناشي از بروز خشكسالي در منطقه بوده است در برنامه حفظ ژن (Gene conservation) قرار گرفته و ساير نژادها در برنامه بهبود ژنتيكي و توزيع مواد ژني برتر بوده و جنبه اصلاح نژادي آن مدنظر قرار داشته است.
2- ضمنا در برنامه پنجساله چهارم توسعه، پروژه ساماندهی و حمایت از ایستگاههای پشتیبانی گاو بومی کشور بصورت یک زیر پروژه از پروژه تشکیل بانک ژن و ذخایر ژنتیکی و بخشی هم در قالب پروژه اصلاح نژاد گاو بومی و گاومیش کشور که به ترتیب در قالب طرحهای "حفظ و حراست منابع ژنی و اصلاح نژاد دام و طیور و" طرح افزایش تولید شیر" قرار دارند، تامین اعتبار می گردد. که با پیگیریهای انجام شده می توان اعتبار جاری ایستگاههای پشتیبانی را جهت نگهداری 200 راس دام مولد برای توده های در حال انقراض و تشکیل هسته های باز اصلاح نژادی در توده های دارای جمعیت داشتی در سطح منطقه، تامین نمود. در این راستا عملیات حمایت از گله های روستائی در زمینه ارائه آموزشهای کاربردی و تامین خدمات و نهاده های دامی و برقراری ارتباط ژنتیکی(Genetic Connectedness)
بین هسته های باز روستائی (Village Herd Nucleus) و ایستگاه پایه (Base Station) در قالب تبادل دام نر و ماده و تلقیح مصنوعی با اسپرم مایع و منجمد با نظارت ستادی ایستگاه پشتیبانی مربوطه قابل پیگیری و انجام می باشد.
3- ضمنا" در نظر است یک پروژه جدید تحت عنوان پروژه سنتز نژادی (Breed Sythesis) در سطح ایستگاههای پشتیبانی گاو بومی کشور و سپس مناطق تحت پوشش آنها به اجراء در آید که هدف آن ارتقاء سطح تولید گاوهای بومی با توجه به پتانسیلهای هر یک از 6 توده نژادی شاخص گاو بومی موجود در کشور و امکانات، شرایط و قابلیتهای مناطق اقلیمی و جغرافیائی و زیست بومهای گاوهای بومی می باشد. در این راستا در سطح کشور، سه اقلیم کلی با سه نژاد سنتزی تولید خواهد شد، این نژادها (ترکیب بین نژادهای داخلی شاخص و بعضا" نژادهای خارجی مناطق خشک ، مرطوب حاره و معتدله می باشند و با عناوین (Temperate and humid and tropical & sub tropical breeds) مشخص می شوند.
این سه اقلیم شامل نواحی کوهستانی و معتدله شمالی و شمال غربی ،نواحی دشت و جلگه ای نیمه خشک و مرطوب فلات مرکزی و نواحی گرم و مرطوب ( حاره) نوار ساحلی جنوب و جنوب غربی کشور را در بر می گیرد و طراحی و تعیین بهترین ترکیب نژادی از بین توده های شاخص داخلی و توده های اصلاح شده خارجی با امکانات موجود در ایستگاههای پشتیبانی می تواند توجیه علمی و کارکردی مناسبی را برای ادامه حیات این ایستگاهها و همچنین ایجاد قدرت و توان رقابت تولیدی و اقتصادی برای گاو بومی شاخص منطقه ایجاد نماید. چرا که تنها راه حفظ و ادامه حیات و تداوم و استمرار تکثیر جمعیت و گاو بومی شاخص در کشور ایجاد قدرت رقابت در تولید و اقتصادی کردن پرورش آنهاست. و لزوم طراحی یک سیستم دارای توسعه پایدار در این ارتباط کاملا ضروری و حیاتی بنظر می رسد.